De teaching van de egel

De ouderen vertellen dat de egel een stille leraar is. Hij is niet groot, niet snel, niet luidruchtig. En toch overleeft hij al sinds de oeroude tijden.

De egel leert ons: je hoeft niet groot te zijn om krachtig te zijn. Wanneer gevaar nadert, vecht hij niet met tanden of klauwen. Hij rolt zich op, keert naar binnen, en vertrouwt op zijn bescherming. Zijn kracht is niet in aanval, maar in begrenzing.

De egel zegt: ken je grenzen. Er is een tijd om de wereld te ontmoeten met open hart, en er is een tijd om jezelf te beschermen, om naar binnen te keren en rust te nemen. Beide zijn nodig om te leven.

De egel leert ons ook zachtheid. Onder de stekels schuilt een warm, zacht lichaam. Zo is het ook met ons: soms tonen we onze stekels, maar diep vanbinnen dragen we kwetsbaarheid en tederheid. Wie zacht en geduldig is, zal die zachtheid ook vinden.

En tenslotte herinnert de egel ons eraan dat kleine stappen een pad maken. Hij haast zich niet. Hij gaat waar hij heen moet, in stilte, in zijn eigen ritme.

De les van de egel:

• Kracht hoeft niet luid te zijn.

• Bescherming kan wijsheid zijn.

• Zacht en kwetsbaar zijn is geen zwakte, maar een schat.

• Kleine stappen brengen je ver, zolang je trouw blijft aan je ritme.